Een grote doorbraak voor robotica-simulatie en training. Onze oprichter heeft onlangs een belangrijke ontwikkeling in SimArena gedemonstreerd: het scheiden van simulatie van visualisatie en dataverzameling. Laten we kort de implicaties bespreken: Traditioneel waren simulatie en visualisatie nauw met elkaar verbonden. Het uitvoeren van een simulatie was als het bakken van een taart en gedwongen worden om deze in dezelfde keuken, op hetzelfde bord, met dezelfde bestek te eten. De simulator genereerde niet alleen gegevens; het dicteerde ook hoe die gegevens werden weergegeven en waar ze konden worden bekeken. Het veranderen van een simulatie-engine betekende vaak dat de hele workflow opnieuw moest worden opgebouwd: nieuwe configuraties, nieuwe tools, nieuwe pijplijnen. Die wrijving beperkte experimentatie en sloten teams vast aan een enkele set fysica-aanname, kijkers en ontwikkelingspatronen. SimArena verandert dit door die lagen te ontkoppelen. Simulatie-engines produceren nu alleen resultaten (de taart); terwijl visualisatie onafhankelijk plaatsvindt. Engines kunnen worden verwisseld zonder kijkers of datatools te breken. Teams kunnen kiezen wat het beste past bij de taak, terwijl de rest van de workflow intact blijft. - MuJoCo voor nauwkeurige contactdynamica - Genesis voor grootschalige parallelle runs - Extra engines zullen worden toegevoegd naarmate de behoeften evolueren Het resultaat is meer dan flexibiliteit. Simulatieresultaten worden herbruikbaar, niet wegwerpbaar. Je kunt nu op afstand inspecteren, delen met anderen, vergelijken tussen tools en in de loop van de tijd verder bouwen zonder opnieuw vanaf nul te beginnen. Dit is de richting waar SimArena naartoe is gebouwd: minder resets, strakkere feedbackloops en workflows die kunnen bijhouden terwijl de robotica snel vordert.