İki ejderha, altın meyve veren bir meyve bahçesini korur. Birinin kanatları var. Biri yok. Birbirlerini ısırırlar ve kanla kaplanırlar. Öldüklerinde yaşayan su olurlar. Bunu yazan adam, ejderhaların her insanın içinde birbirinden nefret eden ve ayrılamayan iki şey olduğunu söyledi. Kanatlı olan kovulabilir. Kanatsız olan asla ayrılmaz. Onları bir mezarlığın duvarına boyaydı.

Aynı adam, baştaki karanlığın işin doğru ilerlediğinin tek işareti olduğunu söyledi. Onsuz her şey başarısız olur. Bunu, Theseus'un gemisindeki kara yelkenle karşılaştırdı — babanın oğlunun öldüğüne inandığı için kendini uçurumdan atmasına neden olan yelken. Baba, kara yelkeni yenilgi olarak okudu. Oğul bunun zafer olduğunu biliyordu. Simyacı her iki okumanın da doğru olduğunu söyledi. Oğulun kral olması için babanın ölmesi gerekiyordu.