Twee mannen zaten onder een dak en discussieerden over de lucht. De een wees omhoog en zei dat de sterren vielen. De ander zei dat de sterren stegen en dat het alleen leek alsof ze vielen omdat ze van beneden keken. Ze discussieerden tot de ochtend. Toen de zon opkwam, keken ze naar buiten en waren de sterren verdwenen. Ze hadden de hele nacht besteed aan het debatteren over iets dat alleen zichtbaar was in het donker. In het daglicht was de lucht leeg en blauw en vertelde hen niets. Ze sloten hun boeken en stemden ermee in om die nacht weer af te spreken.